Rose - radziorex

Temat: Fizjoterapia, Rehabilitacja, Dolny Śląsk- Lwówek Śląski
Polecam:

‟Nowo otwarte Centrum Kompleksowej Fizjoterapii ‟REMEDIUM”, we Lwówku Śląskim na Dolnym Śląsku. Nowoczesny sprzęt oraz wykwalifikowany personel, zapewni pełną szeroko pojętą rehabilitacje.

Szeroki zakres zabiegów fizykoterapeutycznych: m. in. prądy TENS, diadynamiczne, galwanizacja, pole magnetyczne, laser, leczenie ciepłem, ultradźwięki.

Oferujemy kompleksową fizjoterapię w:

- schorzeniach reumatycznych (ZZSK, RZS, ŁZS);
- w zmianach zwyrodnieniowych stawów;
- po złamaniach, skręceniach, urazach;
- w chorobie Sudecka;
- niedowładach połowiczych (udar mózgu, porażenia);
- polineuropatiach;
- stwardnieniu rozsianym (SM);
- bólach krzyża,
- w bólach kręgosłupa szyjnego, piersiowego;
- rwie kulszowej, rwie barkowej/ramiennej;
- lumbago;
- chorobie zwyrodnieniowej stawu biodrowego;
- po endoprotezoplastyce stawu;
- ostrodze piętowej;
- zespole bolesnego barku;
- po rekonstrukcjach więzadeł i ścięgien (ACL, PCL, ACHILLES);
- łokciu tenisisty/golfisty;
- zespole cieśni nadgarstka (zachowawczo !!! i po zabiegu operacyjnym);
- w chorobach onkologicznych (np. po mastektomii);
- gimnastyka korekcyjna:
(płaskostopie, plecy okrągłe, koślawość, wady postawy, skolioza);
- w walce z otyłością;
- w nietrzymaniu moczu.

‌a także

- masaże relaksacyjne;
- masaż twarzy;
- ćwiczenia profilaktyczne w bólach kręgosłupa;
- ćwiczenia zapobiegające nawrotom bólów krzyża;
- ćwiczenia dla kobiet w ciąży (przed i po porodzie);
- ćwiczenia korekcyjne dla dzieci;
- ćwiczenia poprawiające i kształtujące sylwetkę;
- ćwiczenia dla kobiet po mastektomii.

Zapraszamy!
ckf-remedium@o2.pl

Tel. 510 501 569”
Źródło: forum.elamed.pl/viewtopic.php?t=237



Temat: Zimno działa jak lekarstwo
Krioterapia.Krioterapia to w medycynie leczenie zimnem, polegające na zastosowaniu skrajnie niskiej temperatury (znacznie poniżej minus 100 stopni Celsjusza) na zewnętrzną powierzchnię ciała, w czasie około 2-3 minut, dla wykorzystania i wywołania korzystnych fizjologicznych reakcji ustrojowych.Krioterapię stosuje się przede wszystkim w reumatologii, ortopedii, neurologii, w leczeniu oparzeń, także w celu uśmierzenia bólu, obniżenia napięci mięśni, zmniejszenia obrzęku, skrócenia czasu leczenia kontuzji. Metoda ta polecana jest również osobom łatwo zapadającym na różnego rodzaju infekcje, sportowcom, osobom cierpiącym na otyłość i cellulit. Krioterapia poprawia samopoczucie działa relaksująco, dodaje siły i witalności - następuje znaczna poprawa nastroju - znika uczucie depresji, znużenia i zmęczenia, a pojawia się uczucie fizycznego rozluźnienia, rześkości i dobrego samopoczucia, ma olbrzymie znaczenie relaksacyjne.Przed skorzystaniem z zabiegu krioterapii ogólnoustrojowej wymagana jest konsultacja z lekarzem, bardzo ważne jest także by po zabiegu krioterapii ogólnoustrojowej skorzystać z kinezyterapii, czyli z zestawu ćwiczeń przeprowadzonych pod kierunkiem fizjoterapeuty przez minimum 20-30 minut.
Krioterapię można stosować m.in. w takich przypadkach jak:
zapalenia stawów (reumatoidalne, młodzieńcze przewlekłe, reaktywne, łuszczycowe, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa)
zmiany zapalne stawów o podłożu metabolicznym - dna moczanowa
przewlekłe zapalenie kręgosłupa szyjnego
zespół bolesnego barku
zapalenie okołostawowe ścięgien, torebki stawowej i mięśni
zespół fibromialgii (choroby reumatyczne tkanek miękkich)
zwichnięcie i skręcenie urazowe stawów
uszkodzenie łękotki
naderwanie ścięgien i mięśni
zwalczanie przewlekłego i patologicznego bólu (metoda zachowawcza)
zwalczanie odruchowej i ośrodkowej spastyczności mięśni w procesie rehabilitacji neurologicznej
ostre i zadawnione urazy sportowe i pooperacyjne
oraz dla odnowy biologicznej
u przemęczonych fizycznie i psychicznie osób dorosłych
u sportowców wyczynowych

I pytanie czy mialo by to jakie kolwiek szanse powodzenia??? Czy naprzykaład Ty bys pozwolił sie wsadzic do srodka??? to taka mini ankieta!
Źródło: biznesforum.pl/viewtopic.php?t=23175


Temat: Masażysta w Częstochowie
" />Pionizacja i nauka chodu
U osób zdrowych przy zmianie pozycji poziomej na pionową obserwuje się przyspieszenie tętna i zmniejszenie amplitudy ciśnienia krwi od 5 - 25 mmHg (głównie na skutek spadku ciśnienia skurczowego). Próba ortostatyczna u sportowców wykazuje, że różnica wskaźników ciśnienia i tętna przy wykonywanej próbie jest tym mniejsza im wyższy jest stopień wytrenowania. Dostosowanie układu krążenia do zmiany pozycji z leżącej na stojącą następuje na drodze odruchowej, głównie z receptorów łuku aorty i zatok szyjnych prawego przedsionka oraz narządów wewnętrznych (wątroba,śledziona).
Podczas unieruchomienia zdolność odruchowego wyrównywania przez układ krążenia zaburzeń wynikających ze zmiany pozycji ulega zanikowi, wynikają z tego różnorodne objawy:
- omdlenie
- osłabienie
- zaburzenia świadomości
- zaburzenia widzenia
- złe samopoczucie- uczucie słodkości w ustach
- nudności
- podczas pionizacji następuje bierne przemieszczanie się krwi do jamy brzusznej i kkd (zgodnie z działaniem siły grawitacji), co powoduje zmniejszenie się wypełnienia zatok serca i spadek ciśnienia tętniczego.
Pionizacja umożliwia wyzwalanie bogatej sygnalizacji proprioceptywnej co wpływa na odruchowe napinanie mięśni w pozycji spionizowanej.
Obserwacja chorych pionizowanych po okresie bezruchu pozwala stwierdzić, że jest to trening o znacznym obciążeniu fizycznym wynika to z:
- braku naturalnych odruchów regulujących postawę
- na skutek tego dochodzi do napinania w sposób nieskoordynowany odległych zespołów mięśniowych
- brak adaptacji w podstawowych układach fizologicznych
- ogromne emocje.
Cele:
- stopniowe pobudzenie zdolności przystosowawczych ustroju do nowej pozycji pionowej.
Metodyka- pionizacja
- etapy pionizacji
1. uniesienie głowy
2. pozycja półsiedząca o różnym kącie nachylenia tułowia - podparty
3. siad płaski- podparty
4. pozycja półsiedząca lub siad płaski bez podparcia
5. siad ze spuszczonymi nogami- podparty
6. siad ze spuszczonymi nogami- bez podparcia
7. stanie przy łóżku- z podparciem (pełna pionizacja na stole pionizacyjnym)
8. stanie przy łóżku- bez podparcia.
Pełna pionizacja na stole pionizacyjnym
Wskazania:
- stan po długotrwałym przebywaniu w łóżku
- porażenie kkd
- trudności bądź niemożność pionizacji przyłóżkowej
- chory nieprzytomny
- waga i wzrost znacznie przekraczająca wagę i wzrost fizjoterapeuty.
Stół pionizacyjny umożliwia stopniową i powolną zmianę pozycji z poziomej na pionową.
Możliwość regulacji:
- kąta nachylenia ciała do podłoża (im bliżej pionu tym większe obciążenie)
- czasu trwania pionizacji.
Pionizacja na stole wymaga prawidłowego ułożenia chorego które polega na:
- wyrównaniu skrócenia czynnościowego kończyn
- nieznacznym odwiedzeniu w stawach biodrowych (około 5°)
- pełnym podparciu stóp
- zabezpieczeniu pasami stawów (kolanowych, biodrowych) oraz klatki piersiowej.
Jeżeli stwierdzamy, że przez pionizację bierną chory w pełni przystosował się do pozycji stojącej rozpoczynamy pionizację czynną.
Przystosowanie do pozycji stojącej:
- gdy tętno przy zmianie pozycji nie wzrośnie więcej niż 20-30% tętna spoczynkowego (powyżej może dojść do zaburzeń w przepływie chłonki, migotania przedsionków i komór serca)
- okres wzrostu ciśnienia powinien być kilkuminutowy (jeżeli wzrośnie do 30% a po 2-3 minutach spadnie można pozostawić pacjenta w danej pozycji- jeśli nie to powrót do pozycji którą pacjent dobrze tolerował)
- jeżeli w trakcie pionizacji ciśnienie rozkurczowe wzrośnie powyżej 100 - pionizację cofamy do poprzedniego etapu
- ciśnienie skurczowe może wzrosnąć do 20% w stosunku do rozkurczowego.
Możliwość ponownej adaptacji do pozycji pionowej zależy od:
- czasu przebywania w łóżku
- wieku pacjenta
- chorób współistniejących
- wydolności organizmu, oraz wydolności układu krążeniowo- oddechowego
- wcześniejszej rehabilitacji.
Metodyka- nauka chodu
- naukę chodu rozpoczynamy przy sile mm. porostowników stawu kolanowego powyżej 2.
I. etap
Nauka lokomocji- wózek inwalidzki
- przesiadanie się z łóżka na wózek
- jazda na wózku po równym podłożu
- zsiadanie z wózka na ziemię i powrót
- jazda po terenach pochyłych
- manewrowanie wózkiem.
II. etap
- właściwa nauka chodu rozpoczyna się od ćwiczeń w barierkach.
Ćwiczenia równoważne:
- sterowane górą- przenoszenie ciężkiej piłki kkg
- sterowane dołem- stanie na jednej nodze, wykroki.
Ćwiczenia z balansem miednicy- uzyskujemy prawidłowe obciążanie kończyn. Chód ze swobodnym pokonywaniem dystansu- zwracamy uwagę na prawidłowość poszczególnych faz chodu.
Najczęstsze błędy:
- skracanie czasu fazy podporu
- skracanie długości kroku
- konsekwencja- chód krokiem dostawnym.
W momencie opanowania chodu krokiem czterotaktowuym w barierkach rozpoczynamy naukę chodu poza nimi.
III. etap
a) chodzenie przy pomocy balkonika
- podeszły wiek
- nasilone procesy miażdżycowe
- inne choroby towarzyszące obniżające wydolność ogólną
b) chodzenia przy pomocy kul
- niepełny zrost kostny
- zakaz obciążania kończyny
- brak kończyny przed zaprotezowaniem
c) chodzenie bez pomocy ortopedycznych.
Równolegle z opuszczeniem barierek rozpoczyna się naukę trzech nowych elementów:
1. chodzenie po podłożach o zmiennej twardości
- trudniej na miękkich podłożach
- niezbędna jest bardzo dobra asekuracja
2. chodzenie z pokonywaniem różnicy poziomów
- rozpoczynamy naukę na schodach niskich z poręczą
- pierwszy krok przy wchodzeniu wykonuje kończyna zdrowa
- przy schodzeniu pierwszy krok wykonuje kończyna chora
- kolejny etap- schody komunikacyjne
3. nauka padania.
Zasady:
- nie bronić się przed upadkiem za wszelką cenę
- odrzucić od siebie kule w momencie zachwiania równowagi
- padać tak by upaść do przodu
- amortyzacja przez ugięcie kkg w stawach lokciowych
- powrót do pozycji pionowej samodzielny, uniesienie miednicy i cofanie kkg, przy wyprostowanych stawach kolanowych i stopach opartych o ścianę.
Asekuracja:
- czynna- bezpośredni kontakt z pacjentem
- bierna- obok pacjenta.
Zasady asekuracji:
1. nie polega na utrzymaniu pacjenta w pozycji pionowej, lecz na bezpiecznym sprowadzeniu go na podłoże
2. fizjoterapeuta porusza się z tyłu lub z boku, możliwie jak najbliżej, ale tak by nie krępować swobody ruchów
- w momencie krytycznym musi stać pewnie na obu kończynach
- w przypadku utraty równowagi należy pacjenta chwycić pod pachy, ściągnąć w tył na siebie i po ugiętych kkd sprowadzić do pozycji siedzącej
3. przy nauce chodu po schodach fizjoterapeuta musi stać zawsze poniżej pacjenta.
Polecam www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl
Źródło: clubman.pl/forum/viewtopic.php?t=298